Narodowe Siły Zbrojne-76 rocznica powstania.

0
227

20 września 1942 roku powstały formalnie Narodowe Siły Zbrojne, gdyż tego samego dnia płk Ignacy Oziewicz (Pierwszy komendant główny NSZ) wydaje rozkaz nr 1/42, w którym zawiadamiał o objęciu funkcji powyższej. Faktyczny proces tworzenia NSZ rozpoczął się w 1942 roku, kiedy to nastąpił rozłam w Narodowej Organizacji Wojskowej(NOW) i Stronnictwa Narodowego(SN) na tle połączenia NOW z Armią Krajową(AK).Narodowe Siły Zbrojne zostały założone w ramach połączenia Organizacji Wojskowej Związek Jaszczurczy i części NOW, która nie podporządkowała się umowie scaleniowej z Armią Krajową. W skład Narodowych Sił Zbrojnych weszło także wiele innych mniejszych organizacji narodowych, takie jak: Narodowo-Ludowa Organizacja Wojskowa, Polski Obóz Narodowo-Syndykalistyczny, Zakon Odrodzenia Polski, Zbrojne Pogotowie Narodu, Legion Unii Narodów Słowiańskich, Narodowa Konspiracja Niepodległości oraz częściowo: Konfederacja Zbrojna, Organizacja Wojskowa “Wilki”, Bojowa Organizacja “Wschód”, Polska Organizacja Zbrojna, Polskie Wojska Unijne, Korpus Obrońców Polski, Załoga Partyzantów Wojskowych, Związek Kobiet Czynu, Młody Nurt. Do NSZ przeszła również części lokalnych struktur AK. Przeważnie na północy Mazowsza i w Białostockiem. Z AK wywodzili się część wyższej kadry oficerskiej Narodowych Sił Zbrojnych, np. Kolejni komendanci główni NSZ płk dypl. Tadeusz Kurcyusz i mjr/płk NSZ Stanisław Nakoniecznikow -Klukowski. Polityczne Zwierzchnictwo nad NSZ sprawowała tzw. Grupa Szańca, poprzez Tymczasową Narodową Radę Polityczną, który skład tworzyli też rozłamowcy z NOW. Grupa Szańca utworzyła też Służbę Cywilną Narodu, która odgrywała rolę podziemnego zalążka cywilnej administracji państwowej. Struktura polityczna Narodowych Sił Zbrojnych uwzględniała przedwojenny podział administracyjny Rzeczypospolitej Polski, chociaż obejmowała także tereny które przed 1939 r. należały do Niemiec ( Pomorze Zachodnie, Dolny Śląsk, Opolszczyzna, Warmia i Mazury które zostały przyłączone do Polski w 1945 na skutek działań konferencji Wielkiej Trójki w Jałcie). Całość podległego obszaru dzieliła się na 6 inspektoratów. Obejmowały one po kilka Okręgów(było ok. 17 tego typów Okręgów), które podzielone były na obwody(Ze względu na tak dużą rozległość terenu lub na problemy z łącznością okręgi były dzielone na podokręgi). Najmniejszymi komórkami terenowymi były Powiaty i Placówki. Na szczeblu Okręgów i Powiatów istniały komendy na czele z komendantami okręgowymi i powiatowymi. Narodowe Siły Zbrojne miały podobny podział jak Armia Krajowa. Główne cele programu NSZ zostały sformułowane w Deklaracji Narodowych Sił Zbrojnych z lutego 1943 roku. Obejmowały one przede wszystkim, walka o niepodległość Polski i jej odbudowę z granicą wschodnią (ustalona na mocy traktatu ryskiego z 1921 roku, zerwanego przez ZSRR w dniu 17 września 1939 roku) , a zachodnią na liniach rzek Odry i Nysy Łużyckiej (obecna granica polsko-niemiecka), wzmocnienia władzy prezydenta i senatu ( Konstytucja Kwietniowa z 1935 roku zapewniała większą władzę prezydenta i senatu).Liczebność żołnierzy NSZ nie jest znana. Nie przekraczała jednak ona 75 000 tys ludzi, a w marcu 1944 roku, po scaleniu z AK , jej liczebność spadła i nie wynosiła mniej niż 65 tyś ludzi. Utworzenie NSZ zostało wrogo przyjęte przez oficjalne czynniki w kraju, gdyż ono komplikowało prowadzoną przez AK akcję scaleniową 11 Kwietnia 1943 roku w oficjalnym piśmie komendy Głównej AK, “Biuletynie Informacyjnym” ukazał się artykuł, w którym delegat rządu na kraj, Jan Piekałkiewicz potępił powstanie NSZ. Komenda Główna NSZ i ich politycy występowały przeciw powstaniu warszawskiego, jako koncepcji bez szans na zwycięstwo. Jednakże po wybuchu powstania, wszystkie oddziały, które wcześnie zostały sformowane, postanowiły wziąć udział w powstaniu. W roku 1944 gdy Armia Czerwona przekraczała przedwojenną granicę II Rzeczypospolitej i po odrzuceniu oferty wysuniętej przez władze RP oferty współpracy wojskowej ze Związkiem Radzieckim, komendant główny Armii Krajowej(był nim gen. Leopold Okulicki)wydaje rozkaz nr 126, zapowiadający wsparcie Rosjan w walce z Niemcami w miarę naszych sił i interesów państwowych w dniu 12 stycznia 1944 roku. Natomiast inne stanowisko prezentował komendant NSZ, który w rozkazie nr 3 z 15 stycznia 1944 stwierdza, że Armia Czerwona powinna być traktowana jako wojska wrogie niepodległości i niezależności Polski. Większość oddziałów która wywodziła się z NSZ została w 1947 roku rozbita przez komunistyczne służby bezpieczeństwa. Na początku lutego 1947 roku, Urząd Bezpieczeństwa dotarł ostatecznie do szczytów władzy NSZ, w tym samym roku samo NSZ zostaje rozwiązane, a ich członkowie zostali skazani na śmierć za rzekomą współpracę z Niemcami (zarzuty identyczne jak w przypadku akowców). Tą modlitwą każdą bitwę zaczynał każdy żołnierz i partyzant Narodowych Sił Zbrojnych:

Panie Boże Wszechmogący,
daj nam siłę i moc wytrwania
w walce o Polskę,
której poświęcamy nasze życie.

Niech z krwi niewinnie przelanej braci naszych,
pomordowanych w lochach gestapo i czeki,
niech z łez naszych matek i sióstr,
wyrzuconych z odwiecznych swych siedzib,
niech z mogił żołnierzy naszych,
poległych na polach całego świata,
powstanie Wielka Polska.


O Mario, Królowo Korony Polskiej,
błogosław naszej pracy i naszemu orężowi.
O spraw miłościwa Pani,
patronko naszych rycerzy,
by wkrótce u stóp Jasnej Góry i Ostrej Bramy
zatrzepotały polskie sztandary z Orłem Białym
i Twym wizerunkiem. Amen 

Autor Jacek Furman

ZOSTAW ODPOWIEDŹ