5 kwietnia w siedzibie stowarzyszenia Stalowych Patriotów odbyło się spotkanie z ks. dr. Krzysztofem Irkiem autorem książki o niezwykłej osobie jakim był Sługa Boży biskup miński Zygmunt Łoziński. Prelegent przybliżył słuchaczom sylwetkę tego wybitnego patrioty, który dobro Polski stawiał ponad poprawność polityczną, a także poświęcił życie służąc chorym i ubogim.
Urodził się 5.06.1870 r. w Boracinie k/Nowogródka w rodzinie ziemiańskiej. Szkołę średnią – męskie gimnazjum klasyczne – rozpoczął w Warszawie, a ukończył w Petersburgu, gdzie w 1889 roku wstąpił do seminarium duchownego. Dzięki doskonałym wynikom w nauce w 1891 r. został przeniesiony na studia do Akademii Duchownej. Po jej ukończeniu ze stopniem magistra teologii i święceniach kapłańskich, które otrzymał 23.06.1895 r., został mianowany wykładowcą Pisma św. i homiletyki w seminarium duchownym oraz katechetą w jednym z gimnazjów petersburskich. Za patriotyczną postawę został 17.11.1898 r. został przez władze carskie skazany na 3 lata odosobnienia w klasztorze w Aglonie na Łotwie, a po ułaskawieniu był kolejno wikariuszem parafialnym w Smoleńsku (1900), Tule (1901) i Rydze (1902-1904). W 1904 r. został duszpasterzem w kościele filialnym pw. Znalezienia i Podwyższenia Krzyża św. na Kalwarii w Mińsku, a następnie od 21.04.1905 r., proboszczem katedry w tym mieście. W 1906 r. powrócił na stanowisko wykładowcy Pisma św. i języka hebrajskiego w seminarium duchownym i Akademii Duchownej w Petersburgu. W latach 1909-1911 towarzyszył biskupowi Janowi Cieplakowi podczas jego wizyt pasterskich w parafiach Imperium Rosyjskiego. W roku akademickim 1912/13 był słuchaczem wykładów w Instytucie Biblijnym w Rzymie. Od sierpnia 1915 do 1916 roku objeżdżał jako duszpasterz i delegat bpa J. Cieplaka, administratora apostolskiego archidiecezji mohylewskich obozy jeńców wojennych w Rosji i na Syberii, wśród których była wielka liczba Polaków. W dniu 2.11.1917 r. został mianowany przez papieża Benedykta XV biskupem ordynariuszem mińskim. 14.08.1918 przybył do Mińska, gdzie otworzył niższe i wyższe seminarium duchowne. Po wkroczeniu bolszewików do Mińska w grudniu 1918 roku musiał ukrywać się, gdyż za jego ujęcie została wyznaczona nagroda. W dniu 1.08.1920 r. aresztowany pod zarzutem działalności kontrrewolucyjnej. Pomimo gróźb i szantażu odrzucił propozycję podpisania deklaracji, że uznaje władzę sowiecką, lecz po 10 dniach śledztwa został uwolniony, po interwencji miejscowych katolików. Ks. bp Z. Łoziński został ponownie aresztowany w dniu 4.09.1920 r. i po kilkumiesięcznym więzieniu w Mińsku został przewieziony do więzienia na Butyrkach w Moskwie, gdzie został umieszczony na specjalnym oddziale więzienia CZEKA i poddawany upokarzającym rewizjom. Dzięki staraniom rządu polskiego został po 11 miesiącach uwolniony i poprzez Łotwę powrócił w łipcu 1921 r. do Polski, ważąc zaledwie 43 kg. Za odważną postawę patriotyczną w najcięższych warunkach odznaczony został Orderem Orła Białego i Krzyżem Walecznych. W dniu 2.12.1925 został mianowany przez papieża Piusa XI pierwszym ordynariuszem nowo powstałej diecezji pińskiej.
Zmarł w opinii świętości w Wielka Sobotę 26.03.1932 r. w Pińsku po długich i ciężkich cierpieniach spowodowanych w więzieniach i przeżyciami. Został pochowany w miejscowej katedrze, gdzie spoczywa dotychczas.
Biskup Łoziński odznaczał się wielką ofiarnością dla ubogich, gorliwością duszpasterską a przy tym żył bardzo skromnie.
Kościół katolicki na Polesiu w XX wieku został ubogacony świętością i męczeństwem życia Sługi Bożego Bpa Zygmunta Łozińskiego, którego proces beatyfikacyjny od 1957 roku toczy się w Rzymie.
Stalowi Patrioci pragną serdecznie podziękować prelegentowi ks dr Krzysztofowi Irkowi za wykład, a słuchaczom za przybycie i wysłuchanie prelekcji o tak wartościowej i wspaniałej osobie jakim był ks Biskup Łoziński.
