XXXVII ROCZNICA ROZPOCZĘCIA STANU WOJENNEGO

0
462

13 grudnia 1981 roku Rada Państwa na polecenie Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego podjęła uchwałę o wprowadzeniu stanu wojennego na całym terytorium Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. To posunięcie władz komunistycznych spowodowane było rosnącym niezadowoleniem społecznym,a także przybieraniem na sile opozycji, której głównym ośrodkiem był stworzony w 1980 roku Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarnośc”.
Komunistyczny rząd nie wywiązywał się z podpisanych w sierpniu 1980 roku w Gdańsku porozumień, co wywołało falę niepokojów społecznych, które właśnie za pomocą ingerencji wojskowej próbowano stłumić.
5 grudnia 1980 roku w Moskwie generał Wojciech Jaruzelski przedstawił Leonidowi Breżniewowi plany zorganizowania przez Wojsko Polskie wewnętrznej interwencji zbrojnej.
W lutym 1981 przeprowadzono „grę sztabową”
MON i MSW, której celem było przećwiczenie
różnych wariantów rozwoju sytuacji. Ustalono
wówczas, iż stan wojenny powinien być
poprzedzony odpowiednim przygotowaniem
propagandowym, a sama decyzja powinna być
powzięta na podstawie pretekstu, który
uzasadniłby opinii publicznej i międzynarodowej celowość jego wprowadzenia. Stwierdzono również konieczność ogłoszenia stanu wojennego
przed oczekiwaną mobilizacją NSZZ
„Solidarność” (przed rozpoczęciem strajku
powszechnego), oraz wprowadzenie go od
razu na terytorium całego kraju (z soboty na
niedzielę, aby utrudnić reakcję opozycji
związkowej).
13 grudnia 1981 roku oddziały ZOMO ,milicji i Służby Bezpieczeństwa przystąpiły do serii aresztowań czołowych działaczy Solidarności. Już pierwszego dnia stanu wojennego na ulice wyprowadzono 70 tysięcy żołnierzy, 30 tysięcy milicjantów, 1750 czołgów, 1400 pojazdów opancerzonych,9000 samochodów, 500 wozów bojowych oraz helikoptery. Półtorej godziny przed północą wyłączone zostały telefony, a o godzinie 9 rano telewizja nadała w miejsce Teleranka wystąpienie generała Wojciecha Jaruzelskiego. Wprowadzona została również obowiązująca od 22-do 6 rano godzina milicyjna.
Oficjalnym powodem stanu wojennego była
pogarszająca się sytuacja gospodarcza kraju,
której przejawami były m.in. brak zaopatrzenia
w sklepach (także żywności), reglamentacja
(od kwietnia do października 1981 roku ponownie objęto systemem tzw. kartek żywnościowych wiele istotnych towarów np. mięso, masło, tłuszcze, mąka, ryż, mleko dla niemowląt itd.) oraz zagrożenie bezpieczeństwa energetycznego w kraju wobec zbliżającej się zimy. Rzeczywistymi powodami były obawy reżimu komunistycznego przed utratą władzy, związane z utratą kontroli nad niezależnym ruchem związkowym, w szczególności Niezależnym Samorządnym Związkiem Zawodowym „Solidarność” , oraz walki różnych stronnictw w PZPR nie mogących dojść do porozumienia w kwestii formy i zakresu reform ustroju polityczno –gospodarczego PRL .
Istotny był gwałtowny spadek poparcia
społecznego dla polityki komunistów, według
badań OBOP już w czerwcu 1981 zaufanie do
rządu deklarowało 24% respondentów,
działania KC PZPR aprobowało jedynie 6%
respondentów, a działania NSZZ „Solidarność”
pozytywnie oceniało aż 62% Polaków
Stan wojenny zakończył się 22 lipca 1983 roku.

Dodaj komentarz