Niźańsko-Stalowowolska lista katyńska – Kałuba Michał

0
345

Przyszedł na świat 10 września 1908 roku w Białymstoku w ówczesnym Królestwie Polskim. Był synem Pawła Kałuby i Eugenii z domu Torriceli. Tuż przed wybuchem I wojny światowej w 1914 roku Michał razem ze swoją rodziną zostali przesiedleni w głąb carskiej Rosji. Tuż po przybyciu zamieszkali w Kałudze, potem mieszkali w różnych miejscowościach, aż wreszcie zamieszkali w Moskwie. W maju roku 1922 czternastoletni już Michał wraca razem ze swoją rodziną do Polski. Zapisuje się do państwowego gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Białymstoku, które ukończył z powodzeniem w 1927 roku. W następnym roku podjął studia na kierunku mechanicznym na Politechnice Warszawskiej, które ukończył w roku 1936, uzyskując stopień inżyniera. Jeszcze jako student pracował przez dwa lata w biurach konstrukcyjnych Broni Pancernej i Badań Technicznych Wojsk Łączności. 1 lipca 1936 roku został przyjęty do Fabryki Karabinów w Warszawie, gdzie pracował na wydziale sprzętu lotniczego, i jak to wspomniał w swoim życiorysie: Na skutek… niemożności i otrzymania odpowiedniego dla mnie stanowiska pracy w Fabryce Karabinów Maszynowych, które by mi odpowiadało, złożyłem propozycję wymówienia pracy. Pełniłem w tym czasie aktywną służbę wojskową w latach 1933 – 34 w artylerii, jestem obecnie ppor. Rezerwy. Na początku nowego roku akademickiego 1938/39 objąłem stanowisko asystentury w katedrze silników wodnych i pomp na Politechnice Warszawskiej.

Pracę w Warszawskiej Fabryce Karabinów ukończył 31 lipca 1939, a następnego dnia został zatrudniony w Zakładach Południowych w Stalowej Woli na stanowisku Obróbki Ciężkiej. W tym czasie ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, a potem przeszedł specjalistyczny kurs artyleryjski. Swą służbę pełnił w drugiej dywizji artylerii przeciwlotniczej, ukończył ją w 1935 roku. Został potem przeniesiony do I Pułku Artylerii Przeciwlotniczej jako dowódca plutonu, służbę w tym Pułku ukończył w 1937 roku. Dwa lata później został przydzielony do 9 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej, który stacjonował w miejscowości Trauguttowo niedaleko od Brześcia nad Bugiem. W czasie kampanii wrześniowej jako podporucznik rezerwy otrzymał przydział w Ośrodku Zapasowym Artylerii Przeciwlotniczej nr 2, w bliżej nieokreślonych okolicznościach został aresztowany przez Sowietów. Był osadzony w więzieniu NKWD w Starobielsku, został zamordowany wiosną 1940 roku w Charkowie przez NKWD. Miał żonę Zofię z domu Ziembińska. Nie posiadali dzieci. Władał biegle zarówno po niemiecku, jak i po rosyjsku. Uprawiał też sport, był zawodnikiem AZS. Tuż po zakończeniu działań wojennych w 1939 roku niemieckie władze Stalowej Woli wezwały go do ponownego podjęcia pracy w Zakładach Południowych. Na wieść propozycji ze strony Niemców jego żona Zofia odpowiedziała, że jej mąż Michał znajduje się w obozie jenieckim NKWD w Starobielsku.

Źródło:

“Niźańsko-stalowowolska lista katyńska” autorstwa Dionizego Garbacza.

 Jacek Furman

Dodaj komentarz